Aan Occupiers resp. aan wie niet occupy'n (gedicht)
niente
[info]hfdfel_navlgluk

Aan Occupiers,


Ach onhandig Occupy

en ook met zo weinig

Voor wie je spreekt, die blijft zelf weg

TV vindt jou slechts geinig


Jij weet wel waarom jij hier bent

Je voelt het in je hart

Maar macht en media, internet

verstart en nart, verwart


Niemand zegt je wat te doen

Wat doe je zonder leiding?

Dit ken je niet, je zwijgt verschrikt

Het voelt niet als bevrijding


Die kant op, nee de andere kant

Zus moet het en niet zo

'Jij bent de baas niet' - 'Jij wel dan?'

Zo lijkt de status quo



Het wij-tijdperk voorgoed voorbij?

Zijn wij toch liever ikken?

Dat maakt ons dan wel vogelvrije

mensen die niets* pikken


Je kwam de straat op occupy

en maakt nu nieuwe wegen

Je tast in 't duister, struikelt, botst,

Maar niemand houdt je tegen




Aan wie niet occupy'n,



Grote winkels lokken ons,

En overheden jokken

Geen macht meer over eigen geld

waar banken stil mee gokken


Spaar jezelf of leen je uit

Consuminder of meer .....

Maar doe de ander of de aarde

daarbij niet zo zeer


Wil je kiezen, en waarvoor?

Of blijft 1 % jou bepalen?

Occupy stelt je de vraag:

Kijk weg of zie het falen


Hoe verdeel je vrijheid,

verantwoordelijkheid en macht,

nu al het leven samenhangt?

Besef je eigen kracht


'De leugen regeert', zei Beatrix

Zij weet hoe poppen dansen

Denk niet 'Daartegen kan ik niks'

De waarheid geeft ons kansen




van ferry en navellef, 25 feb 2012, den haag   (sympathisanten, na 4 maanden parttime occupien)
Zie - als je wilt - gedeelten op het Malieveld door hem en mij uitgesproken op youtube, 'Gedicht: Occupy'


*) 'niets' kan ook vervangen worden door 'alles', merkte 'rodehond' (op het Malieveld) m.i. terecht op, doordat ten gevolge van de onderlinge verdeeldheid niet wordt opgetreden tegen het gezamenlijk beleefde onrecht ...

  • Wat vind jij?

Persoonlijke aanvallen na inhoudelijke kritiek? Nou èn ...
niente
[info]hfdfel_navlgluk
't is op het moment zelf verbazingwekkend teleurstellend als enkele mensen inhoudelijk geen antwoorden op je vragen geven, en geen inhoudelijke weerwoorden op je inhoudelijke kritiek.
Als ze op de man spelen ipv de bal. Eigenlijk alleen maar willen dat je zwijgt.
En afspreken zelfs om kritiek te negeren. Wie kritiek uit wordt afgewezen.
Maar het was en is niet mijn probleem.

Ik heb ze gewaarschuwd. Willen ze het niet weten, is dat hun keuze. Groepsdenken, hè ...

Gelukkig had ik al emotioneel een afstand gecreëerd.
En ben ik geen deel meer van de groep. De groep is geen deel meer van mezelf.
Mijn leven is er niet meer mee verbonden.

Na even pijn wonderlijk evenwichtig gevoel, licht en vrij.
  • Wat vind jij?

Tegen de Occupy-boodschap vanwege de boodschappers, zegt Anoniem
niente
[info]hfdfel_navlgluk
Hier zal ik de volledige discussie plaatsen met een hardwerkende man die totaal geen respect heeft voor de boodschappers van Occupy, omdat hij denkt dat het alleen werklozen zijn, zodat hij van de boodschap van Occupy niets wil weten.
In het tv-west-forum zijn nl. door de zich steeds versmallende berichtruimte de berichten wat al te smal en lang aan het worden. Nou ja, die van mij tenminste ;). Daardoor niet lekker te lezen.

Nu even alleen maar de laatste van vandaag, de rest volgt (van omroepwest.nl/nieuws/occupy-daagt-opnieuw-gemeente-den-haag ):


Beste hard werkende Anoniem,

Je schreef na bovenstaand bericht nog gisteren 'in deze discussie heb ik inderdaad NUL respect.' Je hebt echt wel respect in je, maar niet voor mensen die jij ervaart als schijn-heiligen, begrijp ik nu. Jij wilt je niet 'de les laten lezen' door mensen die - voor zover jij meent te weten - niet eens werken voor hun eigen levensonderhoud! Dus voor jou maakt het niet eens uit wàt deze mensen te zeggen hebben. Je wilt niet naar mensen luisteren die geen betaald werk doen. Jij hebt zo'n hekel aan de boodschappers, dat de boodschap jou niet eens meer interesseert.

Tsjaa, dan kan de boodschap dus niet overkomen. Terwijl die boodschap wel in jouw belang en dat van je familie en vrienden is. De rijken verrijken zich nu zelfs openlijk ten koste van de armen. Banken bv lokken mensen om geld te lenen, gokken met dat geld, jokken erover en vragen dan de mensen van wie ze het geld vergokt hebben, om hun verlies even aan te vullen. Onze regering staat dat toe. Die beschermt banken. Grote bedrijven als multinationals spelen landen tegen elkaar uit, halen hier het werk weg, om in Azië, Afrika etc. andere mensen uit te buiten. Dat dat MOGELIJK IS, dàt is fout.

We kunnen hebzuchtigen niet vragen minder hebzuchtig te zijn, dat heeft geen zin, maar in een democratie kunnen wij als stemgerechtigden wel de regels zó (doen) veranderen in ons land en de hele wereld, dat ze geen kans krijgen om ons arm en afhankelijk van hen te maken. Daar zijn ze nl. mee bezig: mensen in de schuld praten, zodat ze niet meer vrij zijn, gevangen in schulden.

Wat is de oorzaak van jouw beeld van 'alle' occupiers? De vaste occupiers op het kamp zijn het meest en vaakst zichtbaar, en dat zijn UITERAARD mensen die niet werken, anders zouden ze daar niet continue kunnen zijn :P. Dàt werk, het kamp bewaken en klaarstaan om gasten te ontvangen, doen zij.

Ja, daar zijn dus mensen met diverse soorten uitkeringen bij. Om DIVERSE REDENEN dus niet werkend, en als het luiheid was, dan zouden zij zijn gekort op hun uitkering, hoor, als waarschuwing, of uiteindelijk eruit gegooid. Je hebt niet zómaar recht op een uitkering! Ook zijn daar - af en aan - mensen van de straat bij, daklozen. Die overigens juist de handen uit de mouwen staken en steken. Zij zijn wel ver in de minderheid. Voor zover ik weet 2 misschien.

Het overige werk doen part-time occupiers. Daar zijn huisvrouwen/moeders bij, werkenden, gepensioneerden, studenten, afgestudeerden die geen baan kunnen vinden, etc. Ook mensen die tijdelijk niet werken en hun spaargeld gebruiken om deze tijd door te komen. Een vrouw gebruikte haar herfstvakantie om te occupien. Mensen komen 's avonds, in de weekenden.

Probleem is wel, inderdaad, dat de werkende mensen zich dan niet herkennen in de mensen die ze op de televisie zien ... Da's héél jammer.

Maar hardwerkende Anoniem, moeten we dan gaan wachten tot uitsluitend werkende mensen de Nederlanders oproepen om gezamenlijk in te grijpen? Hoe kunnen die een kamp bemensen, continue? Maar meer nog: ondertussen gaan die machtige banken en machtige multinationals maar door met spelen met onze regeringen, met ons. En het gaat niet alleen om geld, het gaat ook om onze vrijheid, om onze aarde, om omze manieren van met elkaar om te gaan, om onze normen en waarden. Laten wij die bepalen door wie machtig is en geld heeft? Of willen we dat (voor ons-)zelf kunnen bepalen?

Je hebt je vergist. Ik werk óók niet, al járen niet. Ik weet alleen dat ik dankbaar mag zijn voor mijn uitkering, al vind ik het jammer dat mensen werk niet willen delen. Ik zou er liever voor willen werken, maar ik word telkens niet goed genoeg bevonden, en denk anders dan anderen. Mijn hersenen zijn nu eenmaal zo, daar moet ik het mee doen. Ik hèb geen andere ...  Zie mijn blog, als je openheid wilt van mij, een uitleg van waarom ik niet werk, waarom het UWV vindt dat ik niet kan werken en wat ik daarvan vind: hfdfel-navlgluk.livejournal.com/27892.html . Over occupien heb ik ook geschreven: Zie mijn laatste berichten. Al vind ik dus dat voor Occupy het er niet toe doet of je werkt of niet. Het gaat om dat 1% van de mensen macht heeft over het leven van 99% van de mensen. En met die macht geld plukt van de 99%, om nog meer macht over ze uit te oefenen.

Gelukkig ben ik wel intelligent, gelukkig en krachtig, zodat ik niet weerloos ben tegen mensen als jij. Als ik dom was, ongelukkig of zwak, hadden jouw woorden als een afranseling gevoeld. Nu was het voor mij een oprechte, onomwonden, uitdagende discussie. Dank daarvoor.

  • Wat vind jij?

Helper-occupier stopt, blijft sympathisant
niente
[info]hfdfel_navlgluk

Onduidelijkheid van de Occupy-beweging is een veel geuite vaststelling.
Als helper, parttime-occupier, heb ik er ook last van.
Al maandenlang komen mijn hersenen niet tot rust. Ik ben geregeld moe geweest, terwijl ik de laatste van 4 maanden slechts incidenteel een weinig doe (online en irl), daarnaast twee keer per week meedenk in de in januari gestarte online Haagse Occupy-meetings, en in de tweewekelijkse Landelijke Occupy Meetings.

De online meeting vanavond gaf mij geen zicht op een vaste actiegroep noch ieders bezinning op het occupien (
Waarom occupy ik, hoe, met welk doel, en hoe wil ik dat we gezamenlijk occupien? En hoe is dat voor de anderen?).

... en meer .... )

Wow, weer vrij .... Het lijkt wel of ik mijn rouwverwerking al begon in de Occupy-maanden hiervoor.
Al maanden terug heb ik kritische geluiden laten horen. Vergeefs.


Ik schreef dit met slaperige hersenen. Misschien dat ik nog iets ga corrigeren, bijwerken later. Misschien niet. [16/17feb nog wat wijzigingen.] Ik schrijf soms goed, vaker slecht. Dit is slecht geschreven. Moeilijk om uit zoveel details de grote lijnen te halen.

Tags:
  • 1
  • Wat vind jij?

Occupy: Even hart luchten
niente
[info]hfdfel_navlgluk
Door omstandigheden, zowel door anderen als door mezelf, ben ik bezig met een spandoek maken, in m'n eentje.
Vanmiddag werkten F en ik samen. Gelukkig hebben we het weinigzeggende, suffe, klaaglijke  'Bank leidt, Volk lijdt' (was mijn 'vondst' ....)  niet uitgevoerd en een alternatieve bedacht. Veel beter, concreter.

meer  )
Dat wordt tot in de ochtend doorwerken.
Gewoon doorgaan. Geen probleem. Ik leer d'r van. En .... doe ik ook eens wat.


nog meer  )

Of ik het uithoud bij Occupy, met de honderden frustraties die ik al heb opgedaan, ik weet het niet.
Misschien het stokje overgeven?
  • 2
  • Wat vind jij?

Occupy: 5 nachten kamper: lekker geslapen, toch vooral moe
niente
[info]hfdfel_navlgluk
Ik ben vanavond met pijn in het hart vertrokken. Niet omdat ik niet wilde vertrekken, maar mede door die pijn.

>>  )

Blijven overnachten op het kamp heeft geen zin. Ik heb het nu enigszins ervaren. Ik ga er slechter van functioneren.
Voor iemand die continue denkt, als in een flow, is vreemd om te ervaren dat denken 'niet lukt'. Dat m'n denken lijkt stil te staan ofzo. Ik heb het eerder als helper ervaren. Als kamper ervaar ik het ook. Een onnozel zijn. Ik stel mezelf teleur.
  • Wat vind jij?

Rotdag, zet mezelf onder druk: ik kan minder dan ik wil
niente
[info]hfdfel_navlgluk
Ik ben bezig geweest met vanalles en nog wat:
Voor piepschuim (tentisolatie) een bedrijf mailen en een gemeentelijke milieustraat/grofvuildepot bellen. Vergeefs. De laatste krijgt dagelijks verzoeken voor mensen die materialen willen hergebruiken. Gemeentebeleid is om alles voor zich te houden. (Ging er niet mee door, omdat dat niet mijn taak is en anderen ook al ermee bezig zijn, hoop ik.)
Zg. infobordjes maken op PC, lamineren, etc. Doosstroken (in grote letters, ipv etiketten) gemaakt. (Als dat nog nodig/wenselijk is.)
3 emmers met deksel schoongemaakt om mee te nemen (misschien de 2 rode voor borden, de schone of de vuile).
Wat 2ehands spullen voor de keuken - gisteren gekocht - afgewassen.
Vuile theedoeken in de was. Gewassen theedoeken vouwen en mee.
Allerlei spullen uitzoeken die ik nodig kan hebben op het kamp.
Eraan denken dat ik accuschoefboormachine en wetsteen + slijpstaaf terugvraag ... Moet ik niet vergeten!
Bouten in diverse diktes en lengtes mee voor vastzetten rek aan stabieler kast.
En al die tijd dacht ik: Ik moet naar het Malieveld. Ik moet daar zijn. Kijken op het 'Te doen'-bord. (Daar ga ik me op afstemmen, nadat in de GA eergisteren beslist is daarmee te werken.)
Ik liet de wekker herhalen om me eraan te herinneren dat ik moest opschieten. Hielp niet echt.
Ik raakte er alleen maar gestressed  van.

En ik twijfelde aan het nut van een en ander, en vind m'n prestatievermogen abominabel slecht, gênant ...
Ik functioneer niet meer goed. Al dagen doorgaans niet.
Ik kan niet meer helder denken.

(Wat is gewoon werken hierbij vergeleken makkelijk zeg: Je taak en je verantwoordelijkheden zijn duidelijk en afgebakend.)

Godverdomme! (<== dat is nu mijn vrijheid van religie).
Ik weet dat er vanalles moet gebeuren en er komt bijna niets uit m'n handen.

Ik maak een bijzondere tijd mee, met bijzondere mensen, en ik geniet er niet van. Stòm wijf.
En 't is ook alweer donker. Ongezellig fietsen en onpraktisch in de tent. Bàh-bàh-BÀH!
iK HEB HELEMAAL GEEN ZIN OM NAAR HET MAILIEVELD TE GAAN.
En ik ga toch.


18:20 uur. Ik ben nog thuis. (zie bericht 'blijven plakken'...) Moeder vroeg nog wat te regelen.. En ik keek even naar de livestream-chat, of er wat bruikables was. Werd oa deze mooie link gegeven en heb de tekst van Douglas Rushkoff in een Word-doc geplaatst, opgemaakt voor één A4, uitgeprint om in de huiskamertent te hangen.

Nacht van vrijdag op zaterdag: In de huiskamertent aangekomen vanavond ben ik direct aan de slag gegaan. Oa met de vaathoek ordenen en een deel van de keukenhoek, die nog niet opgeruimd was sinds de verhuizing. Nog wat dozen met huisraad die niet in de huiskamertent thuishoren naar opslagtentjes verplaatst. Etc. Dus ik voelde me uiteindelijk wèl voldaan. De inrichting was weer prettiger en praktischer. Beter leefbaar.
Tussendoor heb ik foto's en filmpjes gemaakt omdat ik ondertussen wel erg leuk vond om te zien hoe er diverse groepjes de koppen bij elkaar staken en bezig waren. 't was gezellig in de tent.
Ik hield het niet bij, maar rond middernacht, schat ik, bakte ik lekker wat gekookte, gekruide knoflookaardappels (van Ruben) op, kop hete thee. Lekker. En na Kevin & Davey & .... (naam vergeten, jammer), hoorde ik Lorelei voor het eerst: Heerlijke stem. Daardoor bleef ik nog, en de sfeer vond ik geinig.
Het 'Te doen - Mee bezig - Gereed'-drieluik was nu voorzien van post-its. Opvallend veel werkzaamheden betreffende het kamp zelf, maar ja, ook nuttige. Netjes zag het eruit. Emma & Arjan hadden ook andere borden gemaakt, zoals voor de nachtwacht. De bijgekomen zg. coördinatiehoek was naast de keuken geplaatst. De inrichting wordt steeds beter! Zowel daar, als in de actiehoek als in het huiskamerdeel zaten mensen aan laptops, 4 à 6.
De wind tegen het tentzeil deed bijna kasten omvallen, dus die werd strak getrokken.
Wat korte gesprekjes met diverse mensen. Oa met man over wie ik in m'n vorige bericht sprak. Heb hem verteld dat ik me gewoon gekwetst voelde en daardoor hard reageerde, dat ik dat wil afleren. Hij zei werkzaamheden op elkaar te willen afstemmen:  "Ik wil geen afbreuk doen aan jouw werk." en ik gaf toe: 'Het kan natuurlijk beter, en dat wil ik zelf ook wel. Als dat kan, hoef je niet je te laten tegenhouden door mijn gevoeletjes. Dan doet het maar even pijn.' Blij dat dat wederzijds is uitgesproken. Oa nieuwe vrijwilliger voor EHBO binnengewandeld, ik belde met zijn welvinden gelijk maar de EHBO-coördinator, en het contact werd gelegd. Later speelde & zong hij als vanzelf mee met de muzikanten. Metin hielp mij met dozen in tenten zetten, en ik hem met bijschijnen voor het strakker stellen van z'n tent.
Dat het muzikale en verdere gebeuren in de tent uitgezonden werd via de livestream vond ik minder, maar ja, het effect kan ik zelf niet inschatten.
Onverwacht heb ik dus prettig gewerkt, met voldoening, leuk contact gehad, en nog genoten van de muziek en de sfeer. Fijn.
  • Wat vind jij?

Occupy: allerlei werk, overload aan frustraties, blijvende motivatie
niente
[info]hfdfel_navlgluk
Ik ben slechts een incidentele helper, vele, maar niet alle dagen, enkele uren werkend of meedenkend in GA's, en zo nu en dan tussendoor wat gesprekken met occupiers en gasten.

Mijn hoofd voelt alsof het overvol is aan een hoeveelheid informatie die allerlei kanten uitgaat. Uiterst moeilijk werkbaar dus.

De motivatie overwint telkens de frustratie, doordat de motivatie én sterker is, en de frustraties wel overgaan.
Ook is er een gevoel van verbondenheid in de occupy-overtuiging van dat de wereld echt zichzelf structureel dient te verbeteren. De financiële wereld en bepaalde bedrijven hebben teveel ongecontroleerde macht en creëren problemen, halen de wereld, de aarde en mensen uit balans, willen geld en macht niet delen met wie het nodig hebben. Dat zijn dan mijn woorden van m.i. het hoofdprobleem waarvoor occupy publieke aandacht vraagt.
Daarnaast voel ik wel wat genegenheid voor heel wat mensen, wat me mede motiveert om te blijven meedoen. Ook is er soms genegenheid van meer dan enkele mensen. Met sommigen hug ik weleens even. (Als ik meer tijd aan gesprekken zou besteden, zou er meer genegenheid zijn, kon ik meer aandacht aan mensen geven, maar ja, daar kom ik niet voor.)
De sfeer is soms even licht of zwaar gefrustreerd, maar doorgaans relaxed en regelmatig gezellig. Ik besef nog niet helemaal, maar wel enigszins, hoe bijzonder deze tijd is.
Ik leer er ook veel van, in de General Assemblees (bijeenkomsten voor iedereen) leer ik zelfs om op mijn spreekbeurt te wachten, sòms kan ik kritiek wel incasseren, mijn eigen kritiek kan ik vaker relativeren, ik heb zo nu en dan iets meer oog en begrip voor de positie van een ander, ik zie hoe belangrijk realilsme is, en idealisme een valkuil kan zijn waarin verwachtingen frustraties creëren, etc. etc.  ....

Dag in dag uit vereist het fysieke kampleven onophoudelijke werkzaamheden, vraagt het occupyen oplossen van problemen, bedenken van acties en daarin afstemmen op anderen veel van ons. Voor de kampers is occupyen zwaar, alleen al het verblijven met voorheen vreemde mensen, in de (vaak klamme) kou, voor vanalles afhankelijk van anderen, etc..
Zelfs voor mij als helper, is het (vooral geestelijk) zwaar. Omdat ik ook thuis (o.a. online, maar ook fysiek) en elders e.e.a. doe en ik ook in m'n denken in deze tijd, sinds 15 oktober, voorrang geef aan occupy. Ik vind het doel belangrijk: de wereld moet & kan beter, fijner georganiseerd worden.
Ik heb vandaag uitgeslapen, na het wakker worden merkte ik hoe m'n hoofd maar bleef denken aan van alles en nog wat, van gisteren (oa de General Assembly 's avonds, gesprekken), van wat ik allemaal opmerk dat nog gebeuren moet, van wat ik voel en vind en wil ... en ik begon van machteloosheid en frustratie te huilen: 'Het is me teveel.'  Natuurlijk weet ik wel dat dit weer overgaat, maar nu zit ik in dat gevoel.

Ik heb sinds weken geprobeerd alle GA-notulen online te krijgen. Is niet gelukt. Het kan blijkbaar niemand boeien.
Nu heb ik zelf een week geleden genotuleerd (tegen m'n zin in, omdat ik ook te breedsprakig notuleer ...), en heb de notulen daarvan nog niet online gezet. Heb slechts de helft uitgewerkt. Andere dingen gingen telkens vóór. Dit voelt niet goed.
Ik ben me maar gaan richten op werk dat ik vanuit mezelf in m'n eentje kon doen. Dan kon ik niet gefrustreerd worden door discussie of tegenstand. Vooral fysieke kwesties, met name huishoudelijk, en daarvan met name het opruimen in oa rustige houtprint dozen en deze etiketteren. Vóór de zg. verhuizing van 1 huiskamertent en 1 mediatent naar 1 huiskamertent, en daarná weer.

Dit is nou 1 vd vele frustraties van gisteren: Ik heb tientallen houtprint dozen op de fiets naar het kamp gebracht. Had me veel tijd gekost die te verzamelen en te halen, te bevestigen. Zo konden velen spullen worden opgeborgen, geordend, gestapeld en benoemd op etiketten.
Had ik net de nacht/ochtend ervoor úren vanalles opgeruimd, en was ik tevreden met het wegwerken van de chaos, zegt iemand in de GA dat het zo'n onoverzichtelijke chaos is in de tent, met 'allemaal dezelfde dozen, helemaal verspreid, waarvan je niet weet wat er in zit, als je niet op het etiket kijkt.' In de keukenhoek staan enkele dozen met in grote letters HUISH, en: waxinelichtjes, toiletartikelen, schoonmaakartikelen, oud papier. In de actiehoek staan stapels van KANTOOR, KLUS, CREA (voor actiemiddelen), ELECTRA/ICT (oa ivm media). Naast de bibliotheekkast staat een stapel met boeken en muziekinstrumenten oa. Dus zowel zakelijk-rationeel, als persoonlijk-emotioneel vind ik dit onzinnig en respectloos. (Dient gezegd dat de spreker zelf veel en goed werk verricht. Die wil het beter, en natúúrlijk kan het beter. En toen hij midden in de tent over een balk slaapzakken oid hing), liet ik hem weten dat ik dat vreselijk rommelig vond, dat dat op een betere plek kon, dan in een ruimte waar we gasten ontvangen. Maar, vond hij, dat deed er niet toe, we hadden het nodig.)
Nou is wel zo, dat ik zelf heb gezien hoe ik 'uit chaos orde schiep', en die voldoening, dat besef, neemt zo iemand me niet af.
Maar het illustreert voor mij de verschillen in inzichten en voorkeuren, en hoe dat kan uitwerken in de persoonlijke en zakelijke omgang met elkaar. De een vindt dit, de ander vindt dat.

Nog een voorbeeld van frustratie, samenhangend met de organisatie: Wie wanneer de vaat doet is niet vastgesteld. Het gebeurt. Ik neem 3 x emmers (met deksel) heet water mee. Er is veel vaat. Maar er zijn geen mensen die er tijd voor hebben of nemen. Een groepje reageerde dat ze net een goed gesprek hadden (dat kan natuurlijk). Ik begon en toen kwamen er wel een 2e, 3e, 4e bij. Eén keer heb ik gasten maar gevraagd of ze hun gesprek samen wilden voortzetten, in combinatie met de vaat doen. Ze waren daartoe nog bereid ook. En dat is nog slechts de vaat ...

Ik stop of neem een pauze. Ik heb even rust nodig. Voel me al ruim een week uitgeput.
  • 2
  • Wat vind jij?

#Occupy Den Haag: hoe het is + buttons + logo-ontwerp
niente
[info]hfdfel_navlgluk
     Dit logo-ontwerpje bedacht ik afgelopen donderdag, 20 oktober als eerste aanzet. Geen tijd gehad/genomen het uit te werken.




Onderstaande buttons heb ik elders geplaatst. Kreeg er geen enkele reactie op. Maar dat houdt me niet tegen om het hier, op mijn blog te plaatsen.




Persoonlijk verslag van #Occupy Den Haag demonstratie 15 okt 2011

Op het Malieveld viel vooral een circus op, vanaf de weg (Koningskade) af gezien links.
Er kwamen meerdere mensen vanaf het station gelopen, het veld op.
Rechts achterin op het grote veld zagen we een honderdtal mensen enigszins bijeen. Weinig, niet te weinig. Geen 'zielig clubje mensen'.
Op enig moment liepen velen ineens het veld af, richting Plein. Een van de mannen die verantwoordelijkheid op zich had genomen voor overleg/afspraken met de gemeente (-politie), probeerde vergeefs de massa op te roepen op het Malieveld te blijven.
Hoewel we even werden tegengehouden aan de rand van het veld door wat politiemensen te paard, kregen ze schijnbaar instructieons te laten gaan. Door nog een keer blokkade verderop zorgden ze ervoor dat we via een smalle route naar het Plein liepen, en niet rechtstreeks naar het Binnenhof, wat ook werd afgeschermd.
Diverse mensen probeerden wat kreten. Enkele werden herhaald: 'OpRUTTE' en 'Nee, we gaan, de crisis niet betalen!' Ik voelde een gêne in me opkomen, want zo plat, materieel, kortzichtig, egoïstisch etc. was mijn reden om te komen niet. Op het Plein was de groep tevreden. (Misschien mocht het omdat we toch maar met zo'n 500 mensen waren.)
Omdat er geen leiding was, en wel een of twee mensen met megafoon, werd eenieder die het woord wilde nemen, het woord gegeven. De geluidssterkte van de megafoons was gering, dus de toespraken reikten niet ver. Wat ik hoorde vond ik ook weinig inspirerend. Gelukkig duurde dat niet al te lang.

Ik vermoed dat mensen - bij gebrek aan leiding - zochten naar: 'En wat nu?' Er was oa een leuk percussiegroepje, een man probeerde (gelukkig) vergeefs een lied te introduceren. Het 'inspirerende' 'Laat de rijken de crisis betalen  ':roll: van Drukwerk. Als vanzelf vormden zich groepjes, zowel vaste als wisselende, van mensen die met elkaar in discussie gingen en/of het gewoon naar hun zin hadden. Op enig moment raakte de percussiegroep 'in the groove': zij en de omstanders voelden het, dat was even heel bijzonder. De spandoeken, kartonnen met opschrift e.d. spraken al voor zich, die hield men overeind en waren geregeld een aanleiding om elkaar aan te spreken. Niet alleen de spreuken, maar ook de manier waarop mensen daaraan vorm hadden gegeven waren interessant om te zien. Daarin vond ik de variaties erg leuk. Veel ideeën opgedaan. 'Ik doe het een volgende keer ook beter.' 

X en ik hebben zowel samen, maar meer nog ieder apart telkens gesprekken gehad met verschillende mensen, we keerden telkens even bij elkaar terug. Ik was blij, dat hij net als ik makkelijk met mensen in gesprek kwam. Met enkelen had hij zelfs lange gesprekken. Ik hield het telkens wat korter, omdat ik het leuker vond om wat rond te kijken.
Mensen waren erg open voor gesprek, welwillend naar elkaar. Dat er zelfs jongleurs waren vond ik wel geinig. Ik heb foto's en filmpjes gemaakt. (Heb een stel ervan wel bewerkt, maar geen tijd (priori-teit) nog om ze hier te plaatsen. Heb enkele wel aan mensen zelf doen toekomen.)
Toen het Plein 'leegliep', gingen we nog eens kijken op het Malieveld. Geraakten daar met wat mensen in gesprek. Om 19:00 uur zou een bijeenkomst zijn.

We gingen eten in het Pannekoekenhuis op het Malieveld. Lekkere pannekoeken. Ik nam een grote beker hete, dubbele capuccino mee die me ook goed smaakte.

We namen op het Malieveld daarna in het donker deel aan een breinstormsessie mbv een megafoon. Zowel aandoenlijk als positief vond ik, hoe telkens werd gezegd door diverse sprekers dat we vooral met oplossingen moesten komen en creatief zijn. Een aantal concrete, m.i. goede ideeën waren er wel bij. Van een idee kon ik zeggen, dat zoiets al bestond (LETS, een ruilkring buiten de geldstroom). Alhoewel het mogelijk een alternatief is: Time/Bank. Iemand noemde oa een site met allerlei alternatieve initiatieven die direct konden worden uitgevoerd en geen geld kosten:  Seven Days of Inspiration, 7di.nl.

Persoonlijk verslag van deelname aan manifestatiekamp Occupy Den Haag 19 en 20 oktober jl.

 
Voor vergroting: (dubbel-)klik één keer, en dan nòg een keer.

Ik ben deze woensdag en donderdag nog naar het Malieveld geweest. Die hebben - gelukkig met deze kou en kans op regen misschien nog - 2 grote legertenten voor 'tig mensen. Een grote voor het samenkomen, eten en drinken, een iets kleinere voor Livestream e.d.
'tig mensen zijn er voortdurend, met nog bezoekers erbij telkens.
Iedereen wordt als vanzelfsprekend aanwezig beschouwd en vriendelijk begroet. Iedereen wordt vanzelf als deelnemer geaccepteerd in vergaderingen enzo. Er zijn soms 'Meet&Greet'-s, waar men (nader) kennismaakt en met elkaar in gesprek gaat. Best gezellig. Goeie sfeer.
Vergaderen en brainstormen over organisatie van eea resp. slogans etc. Voor de Livestream, radio ea online bezigheden zijn er activiteiten. Er zijn diverse slimme mannen die er blijkbaar helemaal in thuis zijn.
Bijzonder vind ik hoe erop gelet wordt dat men goed met elkaar omgaat. In samenkomsten worden stille tekens gebruikt: van instemming (beide handen omhoog en polsdraaiend 'wapperen'), oneens zijn (armen voor borst kruisen), spreekbeurt vragen (de 1e steekt 1 vinger op, degene daarna 2 vingers, etc. voor de volgorde), urgent even willen inhaken (vinger opsteken met beide handen) vind ik wel prettig. Rustig. Ook al kunnen we ons er niet altijd aan houden. Ik heb groot respect voor sommige meer actieve vrijwilligers. Mìnstens 5 vind ik zeer okee. Leuke mensen verder nog gesproken.
Er wordt elke dag gekookt voor deelnemers. 's morgens ontbijt verzorgd. Er is volop snoep, nootjes, fruit, koffie, thee, sappen, e.d.
Vandaag, vrijdag, worden oa samen spandoeken e.d. gemaakt. Een aantal slogans zijn al overeengekomen.

occupydh111019 (2)

Wat me opvalt is dat veel buiten zijn en veel staan niet te koud is en niet vermoeiend. Ik had
nergens last van. Vandaag was het zelfs milder of was ik al wat gewend.


occupydh111019 (3)

Zie recent artikel in De Pers 'Inside Occupy Den Haag'. Die geeft wel enigszins een juiste indruk.

  • Wat vind jij?

#OCCUPY DEN HAAG 15 OKT 12:00 BINNENHOF
niente
[info]hfdfel_navlgluk
#OCCUPY DEN HAAG + 'logo'
(Rechtsboven - DH in een gekantelde C - is geen echt logo. Heb ik zelf aan een bestaande banner toegevoegd.)

greed 1% need all_button   99% in 1% world_button    1% sucks_99%_button
Pics voor buttons, gemaakt 11okt'11. Het zijn niet altijd in alles 'de anderen' die ten koste van anderen leven. Ook ik doe dat in bepaalde opzichten. Ook ik ben greedy. En de wereld is niet mijn wereld.


  


In navolging van de protestdemonstratie 'Occupy Wallstreet' in New York:
A.s. zaterdag 15 oktober zullen mensen over de hele wereld vredig demonstreren voor werkelijke democratie, een structurele verandering van politieke en economische machtsverhoudingen in de wereld.

Zie Declaration of the Occupation of New York City 

Zie 15october.net, daarbinnen:occupyamsterdam, occupyrotterdam, occupydenhaag of occupydenhaag.org.
Eventueel facebook-site


Mij is dit protest uit het hart gegrepen.


  

Global democracy statement

On 15th October 2011, united in our diversity, united for global change, we demand global democracy: global governance by the people, for the people.
[..] the IMF, the WTO, global markets, multinational banks, the G8\G20, the European Central Bank, the UN Security Council, the World Bank, the Basel Committee on bank regulations and other undemocratic international institutions [..], these institutions must not be allowed to run people’s lives without their consent.
We are all born equal, rich or poor, woman or man. Every African and Asian is equal to every European and American. Our global institutions must reflect this, or be overturned. [..] True global democracy now!"
Bron: internationaldemocracywatch.org

.... to express outrage at how our rights are being undermined by the alliance between politicians and big corporations. (fse-esf.org)


Voor mij komen hier liederen die ik koester tezamen:
Toepasselijk Lied van de Handelaar, fragment van het lied, zoals ik het ken. De originele liedtekst van Bertold Brecht staat in 'Die Massnahme', p. 88/89. Youtube 'Supply and Demand' - Robyn Archer (Engelse versie).
Maar ja, daartegenover staat de machtige 'Koning Onbenul', 'Brood en spelen' van Jules de Corte (Liedtekst hier onderin pagina).
Ziehier wat liedjes van BOTS op youtube: oa 'Stem des volks', 'Als je maar klaarkomt', 'Wie zwijgt, stemt toe'.



- Zie eventueel Twitter OccupyDenHaag
- Nog weinigzeggende, korte radio-interviews NY + Ned. (Robin van Boven).
- Verder enkele posters die mensen gemaakt hebben (gevonden project-virality.com > Board index ‹ Content ‹ OccupyDenHaag ‹ Team forums ------ Team designers ------ Posters.
Poster Afbeelding + Wij zijn de 99% - Binnenhof-poster
Poster You can remain silent or let the1r money speak for you. (Or you can demand to be heard.)
Poster You cann't fix long term issues with short term politics. It's about our future, not your career
- occupydenhaag.org/nieuws is oa: Resultaten van de IRC bijeenkomst - 30/09/2011
Taal:
Te voeren hoofdtaal van de actie is Nederlands aangevuld met Engelse punchlines.
Locatie:
Den
Haag blijft de plaats voor Occupy Den Haag. Bij groeiende actieve
deelname is uitbreiding naar andere steden zoals Amsterdam optioneel.
Den Haag is het politieke machtscentrum, landelijk én internationaal (Internationaal Gerechtshof).
Den Haag genereert meer en andere nationale en internationale(media) aandacht.
Doelen:
We zijn solidair met Occupy Wallstreet & de Global Change beweging.
We geven politici & banken één duidelijke boodschap/kans: Wakker Worden! Neem jullie verantwoordelijkheid!
We zijn vóór Ware democratie.
We zijn vóór een andere eerlijke samenleving.

We nodigen mensen uit om mee te denken over ware democratie & verandering.
We vragen de 99% (ja, jou!) om initiatief te tonen en ontwikkelen naar eigen vermogen en wil.
Vooruitgang, vooruitstreven, samenwerken en bewustwording zijn sleutelwoorden.


  • Wat vind jij?

You are viewing [info]hfdfel_navlgluk's journal